Elementy polityki bezpieczenstwa informacji

Uruchomiona maszyna stwarza niebezpieczeństwo dla obsługującego ją lub pracującego przy niej człowieka. Spośród tegoż względu nastąpiła konieczność instalacji w organizacjach elementów bezpieczeństwa, zachowując jednocześnie zdolność produkcyjną. Podzespoły oraz układy bezpieczeństwa stosują głównie zakłady przemysłowe z dalekim kapitałem do zabezpieczenia maszyn i form technologicznych, producenci maszyn i partnera linii technologicznych.

W Polsce dokumentem regulującym tę ideę jest póz. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących zaufania i higieny działalności w rozmiarze użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz.U. nr 191, poz. 1596 ze zm.). Regulacje prawne oraz ustawy określają, że maszyna powinna stanowić zaopatrzona w co najmniej samo narzędzie do zatrzymywania awaryjnego, które zapewni wyeliminowanie powstałego niebezpieczeństwa lub mu uniknie. Wyjątek stanowią maszyny, gdzie wyłącznik bezpieczeństwa nie zmniejszy ryzyka, dlatego, że nie będzie brał nacisku na czas zatrzymania a nie zapobiegnie zagrożeniu. Najpopularniejsze wyłączniki to: wyłączniki i blokady elektromagnetyczne bezpieczeństw w maszynach i postępach technologicznych, wyłączniki krańcowe z funkcją bezpieczeństwa w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym (duża energia i siła na ciężkie warunki pracy), magnetycznych wyłączników zaufania i wyłączniki kodowane, wyłączniki nożne. Wyłącznik bezpieczeństwa winien być zainstalowany w pewnym i otwartym zajęciu (w pokrywach włazów lub w drzwiach), być określony w system rozpoznawalny (czerwona rękojeść na żółtym tle) tak, aby zachowanie maszyny mogło przyjść w jak najkrótszym okresie. Zatrzymanie maszyny uważa na końca zapobieganie wypadkom, zmniejszenie konsekwencji wypadku oraz zapobieganie uszkodzeniom maszyny, kiedy jej istnienie jest nieprawidłowe.